13 feb. 2012
🇬🇧
vanuit Verenigd Koninkrijk
Daar ben ik weer! Bedankt voor alle lieve reacties op mijn eerste twee verhalen. Ik kan niet overal op reageren, maar ik lees ze wel allemaal en dan zit ik stiekem te glunderen achter mijn computer.
Ik heb weer een gehele dag vrij, aangezien mijn docent voor 'Protestant nation'ziek is. Gelukkig werd mij dit op tijd verteld, namelijk met een briefje op de deur van het lokaal nadat ik met veel moeite mijn bed uit was gestrompeld en mezelf met moeite naar school had gesleept. Ik heb mijn tijd wel goed kunnen besteden door het doen van boodschappen en het inschrijven bij societies. (Ik eet vanavond vissticks met gegrillde groenten voor de geintresseerden, het was in de aanbieding).
Over societies gesproken, ik heb mezelf inmiddels ingeschreven bij de historysociety en de wine and spirit society. Aankomende donderdag is mijn eerste winetasting (I love this country), waarvoor ik maar vijf pond hoef te betalen omdat ik lid ben. Vrijdag volgt een aansluitende barcrawl (kroegentocht) van dezelfde society. Ik hoop daar wat oudere mensen te ontmoeten, die zich niet zo vermoeiend gedragen als mijn bovenburen (die allemaal eerstejaars zijn).
De handbaltraining ging helaas niet zoals ik verwachtte, het team was niet echt gezellig dus ik ga mooi niet mee naar Manchester. Ik ben dit weekend echter wel naar het zuiden van het land afgedaald, namelijk naar Bath, Stonehenge and Windsor Castle. Met een bus vol internationale studenten (inclusief een paar van mijn huisgenotes) vertrokken we zaterdagmorgen om 7.30 vanaf de campus en arriveerden we om 12.00 in Bath. Zoals sommigen van jullie weten, ben ik er goed in mijn tijd tijdens reizen nuttig te besteden op één oor. Dus ik heb heerlijk geslapen. Bath is een interessante stad met een lange geschiedenis die teruggaat tot ver voor de Romeinen Engeland binnenvielen. Zoals de naam van de stad al verklapt, staat de stad zelf bekend om haar warmwaterbronnen, die ook de Romeinen 2000 jaar geleden stimuleerden hier een kamp op te zetten.
Na een dag door deze stad geslenterd te hebben waren we allemaal volledig uitgeput en tot ieders blijdschap werden we naar het hotel gereden, dat, integenstelling tot wat iedereen verwachtte, een hemel op aarde was in vergelijking met de bedden in onze flats. Het had zelfs een bad in onze tweepersoonskamer die ik deelde met mijn huisgenote Emily. Het ontbijt steeg ook boven onze verwachtingen uit (cornflakes en melk) en we sprongen bijna een gat in de lucht toen we het enorme buffet met English Breakfast zagen.
De tweede dag was het tijd voor Stonehenge en Windsor Castle. Stonehenge was naar mijn mening niet echt de moeite waard. Het is namelijk precies wat iedereen denkt en mijn zusje ook daadwerkelijk tegen me zei: 'Een paar domme stenen op een grasveld'. Voor iedereen die echter geintresseerd is in deze domme stenen, ruil je macbook in voor windows software, en gebruik de stonehenge achtergrond. Want het is niet de moeite waard om je oren af te laten vriezen terwijl je kijkt naar 'domme omgevallen stenen'.
Wél ontzettend leuk was Windsor Castle, één van de residenties van Queen Elizabeth, die op het moment dat wij het kasteel bezochten ook daadwerkelijk aanwezig was. Aangezien ik elk cijfertje van mijn audiotour intikte en dus achterraakte op de groep ben ik iedereen kwijt geraakt. Omdat ik zo dom was mijn mobiel en geld in de bus te laten was ik gedwongen nog een uur in mijn eentje rond te slenteren en besloot ik om dan maar eerder naar de bus te vertrekken.
Gelukkig wist de buschauffeur me aardig te vermaken met zijn verhalen over hoe hij zijn vrouw met haar minnaar betrapte, daardoor terug emigreerde naar Engeland (vanuit Schotland) en er nu aan denkt om weer terug te emigreren naar Schotland omdat zijn dochters been geamputeerd moet worden, maar niet terug wilt naar zijn vrouw, die toe heeft gegeven dat ze fout zat en hem nu terugwilt.
Anyways, de terugreis verliep voorspoedig en we waren om 7 PM weer terug in ons eigen huisje. *Ik werd trouwens even onderbroken tijdens het typen van dit verhaal omdat de politie aanbelde met foto's van securitybeelden van één of ander meisje uit ons gebouw dat blijkbaar iets had gedaan wat niet mocht.*
Tenslotte wil ik nog even terugkomen op de rare gebruiken van de Engelsen. Een bijzonder raar, en buitengewoon gevaarlijk verschil, is het verkeer in Engeland. Ik heb afgelopen vrijdga een fiets gekocht om hier rond te crossen, maar weet niet in wat voor mate ik hier gebruik van ga maken aangezien ik niet suicidaal ben. Allereerst moet ik hier natuurlijk links rijden, wat het eerste struikelblok is. Daarnaast zijn hier geen fietspaden, want, welke idioot fietst als je net zo goed de bus kunt nemen?
Tenslotte verschillen de stoplichten met die van de Nederland. Hier gaat het stoplicht niet alleen van groen-oranje-rood, maar ook van rood-oranje-groen. Wat zorgt voor belachelijk gevaarlijke situaties (en bijna Emilies dood) omdat op elk kruispunt er continu een moment is dat beide stoplichten op oranje staan... Dus die voor de mensen die moeten gaan stoppen.. en die voor de mensen die mogen gaan rijden...
En zo denken de mensen die moeten gaan stoppen bij oranje: 'Oh het is oranje, laat ik nog snel even door crossen' .. terwijl mensen die mogen gaan rijden bij oranje denken: ' oh het is bijna groen, laat ik alvast optrekken'.
Al met al een bijzonder snugger systeem dus.
Op facebook heb ik nog meer foto's van mijn verblijf in nottingham, en ik zal er hier ook nog een paar toevoegen!
Dikke kus, en een fijne valentijnsdag morgen!
(Dat meende ik niet, ik haat valentijnsdag)
Catch up with you later!