Er is inmiddels alweer een week voorbij gegaan en het leek mij tijd om jullie maar weer eens op de hoogte te stellen van het reilen en zeilen in de UK ^^.

Alles hier is compleet anders, om te beginnen bij de beleefdheidsvormen. Men is ontzettend beleefd en staan daarom voor alles in de rij. Overal waar je loopt doemen uit het niets rijen op (de bekende queue's). Zelfs voor een arriverende bus, waarbij wij massaal naar de ingang zouden drommen stellen de Engelsen zich op in een nette rij. Voordringen is uit den boze en leidt nog net niet tot een openbare lynching.

Aan de andere kant ben ik verrast door de aanspreekvormen die de Engelsen gebruiken. Zo spreken mijn buren, kennissen en huisgenoten mij aan met dear Merel, terwijl ik ook rustig een mail van een professor krijg met dear Merel. (en nee dat ligt niet alleen aan die professor, elke Engelsman/vrouw doet dat!) Bij het afrekenen in de winkel wordt je soms zelfs aangesproken als sweetheart. (here you go sweetheart) en ik moet toegeven dat ik het soms hartverwarmend vind.

Omdat ik hier geen werk heb (en zoals de meeste van jullie weten, ik in Nederland vrij vaak werkte) verveel ik me af en toe dood. Mijn courses zijn nog maar net begonnen en daarom heb ik nog geen of weinig huiswerk waardoor ik af en toe niet echt weet wat ik moet doen. Gelukkig kan ik vaak terecht bij de bovenburen waar 24/7 videospelletjes gespeeld worden. Helaas wordt er ook 24/7 gezopen. Hier sta ik nog steeds van te kijken, de Engelse studenten komen namelijk nauwelijks aan studeren toe door de grote hoeveelheden drank die ze elke dag (!), smorgens, smiddags, en savonds wegzuipen.

Net als in Nederland heeft het hier ook gesneeuwd, wat zorgde voor een episch sneeuwballengevecht op de binnenplaats van mijn campus. Helaas is de sneeuw, net als in Nederland, alleen leuk voor één dag. Nu is het glibberen naar de bus toe en terug. Gelukkig zit ik nu weer in mijn lekkere warme, gezellige kamer.

Donderdag ga ik voor het eerst naar de handbaltraining om te kijken hoe ik mijn team vind. Als ik het leuk vind ga ik over twee weken naar een toernooi in Manchester om daar tegen Universiteitsteams uit heel Engeland te handballen. Als ik het geen leuk team vind dan zoek ik een andere society. Iedereen hier in Nottingham is namelijk lid van een society. (tot aan de Zwerkbalsociety aan toe, not kidding).

Ik heb vandaag mijn eerste colleges gehad en ik vond het erg interessant. Het is erg moeilijk om als enige internationale student in een klas met medeleerlingen die elkaar al twee jaar kennen met iemand aan de praat te raken. Dit is dan ook de reden van het bestaan van zoveel societies.

Afgelopen woensdag zat opeens het volledige gebouw in ons appartement, wat zorgde voor een onwijs gezellig housewarming. De volgende ochtend ben ik met mijn huisgenote Emily het hele gebouw langsgegaan met de lost and founds die waren achtergelaten in ons appartement voordat we naar de stad gingen (met de taxi die hier bijna niets kost). Niet alleen de taxi, maar ook het afhaaleten kost hier bijna niets. Voor een complete maaltijd betaal je ongeveer 2,50 pond en het is dus een moeilijke afweging om zelf een maaltijd te koken aangezien dit meer kost dan afhaalvoer waarvoor je niets hoeft te doen. Toch heb ik sinds mijn aankomst hier elke dag gewoon een warme maaltijd gekookt.

Ik zal straks een aantal foto's uploaden om een impressie te geven van mijn appartement, en de gezelligheid van afgelopen week.

Bedankt voor het meelezen!!